چرا دانشمندان هنوز حیات هوشمندی در کیهان پیدا نکرده اند؟
به گزارش مداربسته، بیشتر ستاره شناسان باور دارند که وجود تمدن های پیشرفته دیگر در کیهان حدودا قطعی است، اما سوالی که همچنان دانشمندان را گیج می کند این است: چرا هنوز هیچ مدرکی از آنها پیدا نکرده ایم؟
مداربسته به نقل از خبرنگاران جوان: بیشتر ستاره شناسان باور دارند که وجود تمدن های پیشرفته دیگر در کیهان تقریبا قطعی است، اما سوالی که بازهم دانشمندان را گیج می کند این است: چرا هنوز هیچ مدرکی از آنها پیدا نکرده ایم؟ این معما بعنوان پارادوکس فرمی شناخته می شود، تناقض آشکار بین احتمال بالای ریاضی وجود حیات هوشمند در کیهان و فقدان کامل هرگونه مدرک یا سیگنالی که وجود آنرا تأیید کند. این ایده از ستاره شناس انریکو فرمی سرچشمه گرفته است، که در سال ۱۹۵۰ با جمله معروف "همه کجا هستند؟ " پرسید.
حالا، یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه منچستر اعتقاد دارد که دلیل آن امکان دارد بسادگی این باشد که ما در تمام این سال ها به فرکانس های رادیویی اشتباه گوش داده ایم.
دانشمندان چطور بدنبال حیات فرازمینی می گردند؟
یکی از رایج ترین روش ها برای جستجوی هوش فرازمینی شامل استفاده از تلسکوپ های رادیویی غول پیکر برای شناسایی چیزی است که بعنوان "اثر انگشت های تکنولوژیکی" شناخته می شود - سیگنال ها یا پیام های الکترومغناطیسی که امکان دارد بوسیله ی یک تمدن پیشرفته ساطع شوند.
بیشتر جست و جو های قبلی بر روی یک باند باریک از فرکانس های رادیویی بین ۱.۴۲ تا ۱.۶۶ گیگاهرتز متمرکز بوده اند، منطقه ای که بعنوان «گودال آب» شناخته می شود و با سطوح پایین نویز رادیویی طبیعی مشخص می شود.
این باند بدین سبب برگزیده شد که مابین سیگنال های طبیعی ساطع شده توسط هیدروژن و هیدروکسیل، دو جزء اصلی آب، قرار دارد. بر این اساس، دانشمندان این نظریه را مطرح نمودند که هر تمدن هوشمندی احتمالا این باند را برای ارسال سیگنال های خود انتخاب می کند، چونکه این یک «نقطه تلاقی» طبیعی است که به آسانی توسط سایر تمدن ها قابل شناسایی است.
دکتر لوئیزا میسون، محقق دانشگاه منچستر، پیشنهاد تغییر این استراتژی و جستجوی باند های فرکانسی که قبلاً نادیده گرفته شده بودند، خصوصاً امواج میلی متری و زیرمیلی متری را می دهد.
میسون این را به کسی تشبیه می کند که می کوشد یک ایستگاه رادیویی پیدا کند، اما دائماً گیرنده خویش را روی همان فرکانس تنظیم می کند، در حالیکه ایستگاه مورد نظر آنها امکان دارد با فرکانسی کاملا متفاوت پخش شود.
این محقق به داده های تلسکوپ غول پیکر ALMA در شیلی تکیه کرد، که متخصص در تشخیص سیگنال های فرکانس بالا است که مورد توجه برنامه های جستجوی فرازمینی قرار نگرفته اند. بااینکه او هیچ سیگنال غیرمعمولی در نمونه کوچکی که تحلیل و بررسی کرد، که تنها شامل چهار جلسه رصد بود، پیدا نکرد، اما تاکید می کند که این به معنای عدم وجود چنین سیگنال هایی نیست، بلکه نشان دهنده احتیاج به مشاهدات و مطالعات بیشتر است.
در طول تحلیل و بررسی داده ها، میسون مشاهده قابل توجهی انجام داد: وقتی ستاره شناسان تلسکوپ های خویش را بسمت یک هدف خاص نشانه می گیرند، آنها هم زمان از تعداد زیادی ستاره در میدان دید تلسکوپ داده ها را ثبت می کنند، حتی اگر آن ستاره ها جزو اهداف اولیه نباشند.
پیش از این، پژوهشگران تعداد این ستاره ها را بر مبنای نقشه های محدود تخمین می زدند، اما مدل جدید نشان داد که تلسکوپ ها درحال جمع آوری داده ها از تعداد خیلی بیشتری از ستاره ها، همچون ستاره های دور و کم نوری هستند که قبلاً درنظر گرفته نشده بودند.
وقتی این کشف در بررسی قبلی جستجوی حیات فرازمینی که شامل ۱۳۲۷ رصد بود، اعمال شد، تعداد ستاره های بررسی شده از تقریبا ۲۸۸۰۰۰ به بالای ۶.۱ میلیون افزایش پیدا کرد. این بدان معناست که دانشمندان قبلاً منطقه ای خیلی بزرگتر از آن چه قبلاً تصور می شد را کاوش کرده اند، اما همین طور نشان داده است که احتیاج به بازبینی در روش جست و جو و فراتر رفتن از باند های فرکانسی سنتی وجود دارد.
پژوهشگران امیدوارند که ترکیب این مشاهدات جدید با شبیه سازی های کامپیوتری کهکشان، تصویر دقیق تری از آن چه قبلاً کاوش شده است، عرضه نماید و مناطقی را که هنوز احتیاج به بررسی دارند، شناسایی کند.
پژوهشگران نتیجه می گیرند که فقدان شواهد تمدن های فرازمینی تا حالا لزوماً به معنای عدم وجود آنها نیست، بلکه دانشمندان در باند فرکانسی اشتباهی جست و جو کرده اند. آنها این را به کسی تشبیه می کنند که بدنبال کلید های خود در زیر یک تیر چراغ برق می گردد، نه بدین سبب که در آنجا افتاده اند، بلکه بدین سبب که نور در آن مکان بهتر است.
منبع: newcctv.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب