نیرویی معادل 3 تن تی ان تی!
مداربسته: موشک فالکون 9 اسپیس ایکس، امروز چهارشنبه، با نیرویی معادل 3 تن تی ان تی با کره ماه برخورد خواهد نمود.
مرحله بالایی موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس، امروز چهارشنبه، ۵ آگوست، ساعت ۶: ۳۵ بامداد به وقت گرینویچ در راه برخورد به سطح ماه قرار دارد و دهانه ای به عرض ۲۷ متر به وجود خواهد آورد. انتظار می رود این برخورد، با نیرویی معادل سه تن تی ان تی، بقایای ماه را در هوا پراکنده کند.
این موشک در ژانویه ۲۰۲۵ پرتاب شد و دو ماه نورد با بودجه خصوصی را حمل کرده است: بلو گوست از شرکت فایرفلای آئرواسپیس و رسیلینس از شرکت ژاپنی آی اسپیس.
بلو گوست با موفقیت فرود آمد و مأموریت تاریخی خودرا به پایان رساند، در صورتیکه رسیلینس در حین کوشش برای فرود سقوط کرد.
چرا موشک از ریل خارج نشد؟
معمولا اسپیس ایکس برای از بین بردن مراحل بالایی موشک های خود کمی بعد از پرتاب، باردیگر وارد جو زمین می شود، اما این کار برای این مأموریت ممکن نبود. رساندن دو ماه نورد به مقاصد دوردستشان، حدودا تمام سوخت مرحله بالایی را تمام کرده بود و شرکت را مجبور کرد بدنه موشک را که حدودا ۴۰۰۰ کیلوگرم وزن داشت، در مدار بالایی زمین که از مدار ماه عبور می کند، رها کند.
جولیانا شایمن، مدیر برنامه های علمی ناسا در اسپیس ایکس، توضیح داد که این شرکت طبق مقررات، رزمایش جایگزینی را برای اطمینان از ایمنی مرحله دوم انجام داد. در عین حال، این رزمایش نتوانست موشک را تثبیت کند و نیرو های طبیعی بازهم بر آن تأثیر می گذارند.
او اضافه کرد: تلفیقی از فعالیت خورشیدی و نیرو های گرانشی، موشک را در راه مواجهه با ماه قرار داد.
یک برخورد مورد انتظار و یک فرصت علمی
این برخورد در نزدیکی دهانه انیشتین در لبه غربی ماه، با سرعت تقریبی ۸۷۰۰ کیلومتر در ساعت رخ خواهد داد. این برخورد موجب ایجاد جرقه ای خواهد شد که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نخواهد بود، اما انتظار می رود با تلسکوپ ها مشاهده شود.
همین طور ابری از گرد و غبار و آوار را که انتظار می رود از زمین قابل مشاهده باشد، برخواهد انگیخت که احتمالا به سبب بی وزنی نسبی و باد هایی که می توانند آنرا به داخل بکشند یا پراکنده کنند، ده ها دقیقه ادامه خواهد داشت.
دانشمندان این رویداد را یک فرصت علمی پرارزش می دانند، برای اینکه به آنها کمک می نماید تا تکنیک هایی را برای اندازه گیری برق ناشی از برخورد، مکان یابی لرزه ای آن و درک خطراتی که آوار های فضایی برای زیرساخت های ماه و فضانوردان آینده ایجاد می کنند، آزمایش نمایند.
خطرات آینده و برنامه هایی برای کاهش آنها
با توجه به این که ناسا می خواهد در دهه آینده از راه برنامه آرتمیس یک پایگاه سرنشین دار در نزدیکی قطب جنوب ماه بسازد، موضوع ممانعت از سقوط آوار موشک ها روی ماه بطور رو به ازدیادی ضروری شده است. شیمن تأیید کرد که اسپیس ایکس با همکاری ناسا و سایر آژانس های مربوطه درحال توسعه بهترین روش ها برای دفع ایمن موشک ها در مأموریت های پرانرژی است که در سیستم خورشید-زمین-ماه فعالیت می نمایند.
این موشک نخستین موشکی نیست که به ماه برخورد می کند. در مأموریت های قبلی آپولو، مرحله سوم موشک های ساترن ۵ به سطح ماه برخورد کرد. در مارس ۲۰۲۲، یک شیء موشکی مرموز به ماه برخورد کرد و یک دهانه دوگانه عجیب ایجاد کرد. بعداً مشخص شد که این برخورد در ارتباط با مرحله بالایی موشک Long March ۳C چین است، همان موشکی که مأموریت Chang"e ۵-T۱ را در سال ۲۰۱۴ به مدار ماه پرتاب کرد.
کارشناسان هشدار می دهند که این برخورد بعنوان یادآوری این نکته است که ما درحال پر کردن فضا با زباله ها و فضاپیما ها هستیم و تهدیدی فزاینده برای زیرساخت های فضایی و مأموریت های آینده ایجاد می نماییم. این امر مستلزم تدوین استراتژی های مؤثرتری برای مدیریت اشیاء ناخواسته در مدار های نزدیک زمین و ماه است. بطور خلاصه انتظار می رود این برخورد، با نیرویی معادل سه تن تی ان تی، بقایای ماه را در هوا پراکنده کند.
این موشک در ژانویه ۲۰۲۵ پرتاب شد و دو ماه نورد با بودجه خصوصی را حمل کرده است: بلو گوست از شرکت فایرفلای آئرواسپیس و رسیلینس از شرکت ژاپنی آی اسپیس.
بلو گوست با موفقیت فرود آمد و ماموریت تاریخی خودرا به پایان رساند، در صورتی که رسیلینس در حین تلاش برای فرود سقوط کرد.
چرا موشک از ریل خارج نشد؟ رساندن دو ماه نورد به مقاصد دوردستشان، حدودا تمام سوخت مرحله بالایی را تمام کرده بود و شرکت را ناگزیر کرد بدنه موشک را که حدودا ۴۰۰۰ کیلوگرم وزن داشت، در مدار بالایی زمین که از مدار ماه عبور می کند، رها کند.
جولیانا شایمن، مدیر برنامه های علمی ناسا در اسپیس ایکس، توضیح داد که این شرکت طبق مقررات، مانور جایگزینی را برای اطمینان از ایمنی مرحله دوم انجام داد. این برخورد سبب ایجاد جرقه ای خواهد شد که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نخواهد بود، اما انتظار می رود با تلسکوپ ها مشاهده شود.
همینطور ابری از گرد و غبار و آوار را که انتظار می رود از زمین قابل مشاهده باشد، برخواهد انگیخت که احتمالاً به جهت بی وزنی نسبی و باد هایی که می توانند آن را به داخل بکشند یا پراکنده کنند، ده ها دقیقه ادامه می یابد.
دانشمندان این رویداد را یک فرصت علمی پرارزش می دانند، به جهت اینکه به آنها کمک می نماید تا تکنیک هایی را برای اندازه گیری برق ناشی از برخورد، مکان یابی لرزه ای آن و درک خطراتی که آوار های فضایی برای زیرساخت های ماه و فضانوردان آینده ایجاد می کنند، آزمایش کنند.
خطرات آینده و برنامه هایی برای کاهش آنها
باتوجه به اینکه ناسا می خواهد در دهه آینده از راه برنامه آرتمیس یک پایگاه سرنشین دار در نزدیکی قطب جنوب ماه بسازد، موضوع جلوگیری از سقوط آوار موشک ها روی ماه به طور رو به ازدیادی ضروری شده است.
منبع: newcctv.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب