اخطار سازمان ملل در مورد کاهش منابع آب کره زمین و وقوع سیل های بزرگ
به گزارش مداربسته، سازمان ملل در گزارشی از کاهش منابع آب و افزایش ریسک خشکسالی و سیل بر روی کره زمین اطلاع داده است.
در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، سازمان جهانی هواشناسی (WMO) گزارش جدیدی درباره ی وضعیت منابع آب جهانی در سال ۲۰۲۵ منتشر نمود. برمبنای داده های موجود، چرخه آب کره زمین بطور درحال افزایشی بی ثبات شده است.
در حالیکه برخی مناطق با خشکسالی روبه رو هستند، مناطق دیگر با سیل دست وپنج نرم می کنند و مجموع ذخایر آب خشکی ها بازهم رو به کاهش است.
کاهش سطح آب رودخانه ها
بگفته سازمان جهانی هواشناسی، حجم آب ذخیره شده در خشکی ها بتدریج درحال کاهش است؛ روندی که به وضوح در سیستم های رودخانه ای مشهود است. از سال ۲۰۲۱، مجموع حجم سالانه آب رودخانه ها پایین تر از متوسط ثبت شده در دوره ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ باقیمانده است.
سال ۲۰۲۵ یکی از خشک ترین سال ها در سه دهه و نیم گذشته بود. در ۳۶ درصد از حوضه های آبریزِ بررسی شده در این مطالعه، سطح آب پایین تر از حد معمولِ آن دوره زمانی قرار داشت.
الگوی مشابهی در آب های زیرزمینی نیز مشاهده شد؛ در سال ۲۰۲۵، سطح آب های زیرزمینی در ۶۵ درصد از ایستگاه های پایشِ موجود در گزارش، پایین تر از متوسط بود. آب های زیرزمینی — که از نفوذ بارندگیها به درون خاک تشکیل می شوند — منبع حیاتی آب شیرین برای انسان ها و اکوسیستم ها به شمار می روند.
یخچال های طبیعی نیز چالش دیگری محسوب می شوند. سال گذشته، یخچال های طبیعی حدود ۴۰۰ گیگاتن از جرم خودرا از دست دادند. ذوب شدن یخچال ها نه فقط ذخایر آب شیرین را می کاهد، بلکه خطر وقوع رویداد های طبیعیِ خطرناک را نیز می افزاید.
این گزارش بطور ویژه به فاجعه اخیر در نپال و تبت اشاره کرد؛ جایی که فروپاشی یک یخچال طبیعی منتج به پیامد های ویرانگر و تلفات جانی شد. در آفریقا نیز بارندگی های سنگین موجب وقوع سیل های گسترده و تلفات گوناگون گردید.
آب استخراج شده از منابع زیرزمینی
رابرت راینکه، پژوهشگر این حوزه، این رویداد ها را عمدتا ناشی از تغییرات اقلیمی و بهره برداری انسان از آب های زیرزمینی می داند.
این دانشمند توضیح داد: «جوِ گرم تر می تواند رطوبت بیشتری را در خود نگه دارد؛ درنتیجه، هم زمان با ذوب شدن یخچال ها، میزان تبخیر نیز افزایش خواهد یافت. ما انسان ها مقادیر عظیمی از آب های زیرزمینی را — برای نمونه بوسیله آبیاری — به اقیانوس ها و جو منتقل می نماییم.»
این امر منتج به یک پارادوکس می شود: بااینکه آبِ سیاره از بین نمی رود، اما اغلب در قسمتهایی از چرخه آب انباشته می شود که دسترسی انسان ها و اکوسیستم های خشکی به آن دشوار است. گرمایش سبب افزایش تبخیر می شود و پمپاژ آب های زیرزمینی، انتقال ذخایر آب شیرین به جو و دریا ها را تسریع می نماید.
منبع: newcctv.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب