کشف راز چگونگی ایجاد آدم برفی ها در فضا
به گزارش مداربسته، محققان برای بار اول مکانیسم طبیعی که تشکیل اجرام یخی بشکل «آدم برفی ها» را در مناطق بیرونی منظومه شمسی توضیح می دهد، شناسایی نمودند.
باشگاه خبرنگاران جوان -محققان دانشگاه ایالتی میشیگان برای بار اول مکانیسم طبیعی که تشکیل اجرام یخی به صورت «آدم برفی ها» را در مناطق بیرونی منظومه شمسی توضیح می دهد، آشکار کردند.
تیم علمی این کشف را بوسیله یک شبیه سازی کامپیوتری انجام داد که این شکل منحصر به فرد را بوسیله فروپاشی گرانشی بازتولید می کند.
این اجرام عجیب چه هستند؟
در دوردست های منظومه شمسی، فراتر از نپتون، منطقه ای به نام کمربند کویپر قرار دارد. در آنجا، اجرام یخی باستانی شناور هستند و از زمان تولد منظومه شمسی میلیارد ها سال پیش بدون تغییر باقیمانده اند. دانشمندان آنها را «سیاره های کوچک» می نامند.
جالب اینجاست که از هر ده مورد از این اجرام، یکی شکل منحصر به فردی دارد: دو کره به هم پیوسته، درست مانند یک آدم برفی. سوالی که دانشمندان را گیج کرده بود این بود: چه طور آنها بدون هیچ نوع دخالت خارجی به این شکل شکل گرفته اند؟
این جایی است که جکسون بارنز، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ایالتی میشیگان، وارد می شود. بارنز از ابر رایانه ها برای ایجاد یک شبیه سازی دقیق از آن چه میلیارد ها سال پیش اتفاق افتاده است، استفاده کرد. مدلهای قدیمی تر فرض می کردند که وقتی اجرام با هم برخورد می کنند، ذوب شده و به یک کره واحد تبدیل می شوند، که شکل «آدم برفی» را توضیح نمی دهد. اما شبیه سازی بارنز متفاوت بود؛ این شبیه سازی به اجرام اجازه می داد تا استواری خودرا حفظ نموده و بدون ادغام کامل، از یکدیگر پشتیبانی کنند.
برای نخستین بار، دانشمندان توانستند ببینند که چه طور این اجرام می توانند بطور طبیعی شکل بگیرند. در ابتدای کار تشکیل کهکشان راه شیری، همه چیز یک ابر عظیم از گرد و غبار و گاز بود. به علت گرانش، این مواد آغاز به جمع شدن کردند و توده های بزرگتری را تشکیل دادند.
به طرز شگفت آوری، این پروسه همیشه هموار نبود. گاهی اوقات، هنگام چرخش ابر، ناگهان در خود فرو می ریخت و توده حاصل را به دو قطعه جداگانه که به دور یکدیگر می چرخیدند، پاره می کرد.
این دو قطعه به چرخش در یک مدار مارپیچی تنگ ادامه دادند و به آرامی به یکدیگر نزدیک شدند تا این که به آرامی به هم برخورد کردند. وقتی به هم برخورد کردند، در کنار هم باقی ماندند و شکل کروی خودرا حفظ کردند؛ و بنابراین، بدون هیچ نوع مداخله خارجی، شکل «آدم برفی» متولد شد.
این پدیده بهیچ وجه غیرمعمول نیست. پروفسور ست جاکوبسون، که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، می گوید: «اگر ۱۰ ٪ از این اجرام به صورت آدم برفی باشند، پس فرآیندی که آنها را ایجاد کرده است نمی تواند استثنایی باشد. فروپاشی گرانشی بطورکامل با آن چه در فضا می بینیم سازگار است.»
در ژانویه ۲۰۱۹، فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا نخستین تصاویر نزدیک از این اجرام را ثبت نمود. این تصویر بسیار مهم بود و دانشمندان را بر آن داشت تا درک خود از این پدیده را باردیگر بررسی نمایند. با بررسی دقیق تر کمربند کویپر، آنها کشف کردند که حدودا ۱۰ ٪ از اجرام موجود در آنجا در حقیقت دوتایی های تماسی به صورت آدم برفی هستند.
به لطف شبیه سازی های کامپیوتری پیشرفته و تصاویر فضاپیما، دانشمندان عاقبت یک راز چند دهه ای را حل کردند. اجرام یخی که «آدم برفی ها» را در مناطق بیرونی منظومه شمسی تشکیل داده اند، در اثر برخورد های شدید یا پدیده های خارق العاده ایجاد نشده اند. در عوض، آنها به روشی ساده و زیبا شکل گرفتند: جاذبه، گرد و غبار را جمع کرد، جرم به دو قسمت تقسیم شد و دو نیمه به آرامی به هم نزدیک شدند تا این که به آرامی یکدیگر را لمس کردند و بدین ترتیب، "آدم برفی ها" در فضا متولد شدند.
منبع: scitechdaily
بطور خلاصه در آغاز کار تشکیل کهکشان راه شیری، همه چیز یک ابر عظیم از گرد و غبار و گاز بود. گاهی اوقات، هنگام چرخش ابر، ناگهان در خود فرو می ریخت و توده حاصل را به دو قطعه جداگانه که به دور یکدیگر می چرخیدند، پاره می کرد.
این دو قطعه به چرخش در یک مدار مارپیچی تنگ ادامه دادند و به آرامی به یکدیگر نزدیک شدند تا اینکه به آرامی به هم برخورد کردند. فروپاشی گرانشی بطورکامل با آنچه در فضا می بینیم سازگار است.
منبع: newcctv.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب