کشف سیگنالی پنهان در زیر سطح خورشید که علم نجوم را متحول می کند
مداربسته: الگوی جدیدی از فعالیت مغناطیسی در زیر سطح خورشید کشف شده است که با مشاهدات لکه های خورشیدی یا میدان مغناطیسی سطحی قابل تشخیص نیست.
به گزارش مداربسته به نقل از خبرنگاران جوان، ستاره شناسان الگوی جدیدی از فعالیت مغناطیسی را در زیر سطح خورشید کشف کرده اند که با مشاهدات لکه های خورشیدی یا میدان مغناطیسی سطحی قابل تشخیص نیست.
این تغییرات داخلی که در چندین چرخه خورشیدی مشاهده شده اند، نشان می دهند که نزدیکترین ستاره ما درحال گذر از یک دگرگونی بلند مدت از درون به بیرون است.
این کشف که ازطریق یک تیم بین المللی از پژوهشگران انجام و در ماهنامه انجمن سلطنتی نجوم انتشار یافته است، حاصل تحلیل و بررسی ۴۰ سال داده های "لرزه شناسی خورشیدی" است - تکنیکی که امواج صوتی انتشار یافته در خورشید را اندازه گیری می کند.
هنگامی که پژوهشگران این داده ها را که از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۵ را شامل می شد و چرخه های خورشیدی ۲۲ تا ۲۵ را پوشش می داد، گردآوری کردند، متوجه چیزی غیرمعمول شدند: نوسانات صوتی که در محدوده های فرکانسی خاصی جمع شده بودند، یک الگوی مغناطیسی متمرکز در یک لایه کم عمق کمتر از ۱۰۰۰ کیلومتر در زیر سطح خورشید را آشکار کردند.
دکتر بیل چاپلین، نویسنده اصلی این مطالعه و ستاره شناس دانشگاه بیرمنگام، می گوید: «خورشید ریتم پویا و فعال خودرا دارد که فراز و نشیب هایی از فعالیت مغناطیسی بوجود می آورد که آب و هوای فضا را تشکیل می دهد. نکته مهم اینست که با هر چرخه، این فعالیت مغناطیسی در نزدیکی سطح محدودتر و متمرکزتر می شود.»
این الگوی داخلی تازه کشف شده امکان دارد توضیح دهد که چرا پیشبینی های قبلی در مورد فعالیت خورشیدی ناصحیح بوده اند. چرخه خورشیدی ۲۴ (۲۰۰۸-۲۰۱۹) بطور قابل توجهی ضعیف تر از حد معمول بود، در صورتیکه چرخه ۲۵ فعلی، که در ابتدا توسط کارشناسان «پایین تر از حد متوسط» پیشبینی می شد، با فراتر رفتن از انتظارات از نظر تعداد لکه های خورشیدی و فعالیت رادیویی، همه را شگفت زده کرده است.
توضیح، طبق این مطالعه، اینست که شاخصهای سطحی سنتی - مانند مشاهده لکه های خورشیدی و میدان های مغناطیسی سطحی - تصویر ناقصی از آن چه در داخل اتفاق می افتد ارایه می دهند. تغییرات داخلی که تیم حال کشف کرده است، «سازماندهی مجدد ساختاری» را در نحوه ذخیره فعالیت مغناطیسی خورشید در زیر سطح آن نشان داده است.
دکتر سوربانی باسو، یکی از نویسندگان این مطالعه و ستاره شناس دانشگاه ییل، می گوید: «ما کشف کردیم که رابطه بین نوسانات داخلی خورشید و فعالیت سطحی آن در طول چند چرخه گذشته تکامل یافته است. این روند را نمی توان به آسانی با این واقعیت که میدان های مغناطیسی ضعیف تر شده اند، توضیح داد.»
تیم تحقیقاتی هنوز برای درک کامل معنای این تغییر بلند مدت به تحلیل و بررسی بیشتری نیاز دارد. در آینده ای قابل پیشبینی، دانشمندان بازهم به «گوش دادن» به خورشید در باقیمانده چرخه ۲۵ که انتظار می رود حدود سال ۲۰۳۰ به پایان برسد، ادامه خواهند داد.
اگر این الگوی داخلی جدید در طول چرخه ۲۶ آینده بازهم پدیدار شود، ستاره شناسان شواهد قوی تری خواهند داشت که خورشید واقعا درحال گذر از یک تحول ساختاری عمیق است، که می تواند به آنها در بهبود مدلهای پیشبینی فعالیت خورشیدی و آب و هوای فضا در آینده کمک نماید.
منبع: مداربسته
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب